Sprawozdanie z warsztatów „ Służę jak najlepiej w Komitecie ds. Współpracy z Profesjonalistami i Instytucjami”.
20 lutego 2010 roku, w Warszawie , w salce przy ul. Lindley’a 12 odbyły się warsztaty na temat: „ Służę jak najlepiej w Komitecie ds. Współpracy z Profesjonalistami i Instytucjami”
Warsztaty prowadziła Ania, Z-ca Koordynatora Zespołu ds. Współpracy z Profesjonalistami i Instytucjami.
W warsztatach uczestniczyło 16 osób.
Przywitaliśmy się naszą deklaracją „ Niech się zacznie ode mnie...”
Ania przeczytała Preambułę. Następnie uczestnicy spotkania ( przedstawiając się imieniem i nazwą grupy) przeczytali Dwanaście Stopni, Dwanaście Tradycji, Dwanaście Koncepcji.
Ania przeczytała przygotowany tekst zawierający: historię powstania Komitetu ds. Współpracy z Profesjonalistami, przykładowy konspekt mityngu informacyjnego, nasuwające się spostrzeżenia, uwagi i wnioski z pracy w Komitecie oraz pytania pomocne w formułowaniu wypowiedzi.
Poniższe sprawozdanie składa się z fragmentów wypowiedzi uczestników spotkania.
Komitet ds. Współpracy z Profesjonalistami i Instytucjami został powołany przez Konferencję krajową. Zakładano powstanie struktur regionalnych czyli zespołów, które by skupiały osoby z poszczególnych grup pragnące nieść posłanie do profesjonalistów. Przy licznym składzie zespołu regionalnego, możliwe byłoby podjęcie pracy z kilkoma grupami zawodowymi ( np. ze służbą zdrowia, oświatą, duchowieństwem, sądownictwem, policją, urzędami miejskimi, pogotowiem opiekuńczym, itp.) w kilku miastach jednocześnie Te struktury powoli tworzą się. Dwa lata temu spotkali się koordynatorzy regionalni i okazało się, że każdy z nich rozwija współpracę z inną grupą profesjonalistów, że mają sukcesy. Podzielono się doświadczeniami.
Docierając do poszczególnych grup profesjonalistów należy przygotować różne programy. Profesjonaliści z reguły mają czas ograniczony i nie życzą sobie wykładów. We współpracy z nimi ważne jest przygotowanie merytoryczne i osobisty kontakt.
W naszym regionie, tę trudną i satysfakcjonującą służbę niesienia posłania do profesjonalistów podjęły Wanda i Ania - i jak określiła ją jedna z uczestniczek warsztatów - „ Jest to kawał dobrej roboty”. Wanda i Ania opowiadały o swoich początkach w służbie. Służenie rozpoczęło się od przyjęcia propozycji zorganizowania mityngów informacyjnych dla studentów Wydziału Socjologii. Wcześniej uczestniczyłyśmy w mityngach informacyjnych AA. Siła Wyższa pozwoliła nam poznać jakich informacji potrzebujemy do prowadzenia mityngów. Opowiadałyśmy o tym, kim jesteśmy, na czym polega program zdrowienia, pokazywałyśmy swoją drogę wyjścia z tej strasznej choroby, podkreślałyśmy, czego robić nie możemy. Na żadnym mityngu nie byłyśmy same. Byli z nami nowi członkowie wspólnoty. Nowe osoby, to nowe doświadczenia. Dawało nam to siłę i równowagę. Rozpoczęłyśmy służbę z potrzeby serca. Naprawdę niewiele trzeba umieć, aby podjąć tę służbę. Najważniejszy jest spokój wewnętrzny w sobie, chęć i wola służby. Każdy mityng był inny. Z mityngów czerpałyśmy doświadczenie. Doświadczenie w służbie jest doświadczeniem we własnym zdrowieniu na zasadzie: „Ja doświadczam-ja zdrowieję” Po każdym ze spotkań dzieliliśmy się krótką osobista refleksją. Nigdy nie odkryłybyśmy swoich talentów, gdyby nie podjecie służby.
Dzisiaj potrafimy zachęcić, porozmawiać.
Jak ważne jest niesienie posłania do profesjonalistów, jak wiele jest jeszcze do zrobienia! Z ankiety, którą ostatnio członkowie wspólnoty Al-Anon wypełniali wynika, że większość z nas dowiedziała się o istnieniu Al-Anon pocztą pantoflową. A przecież profesjonalista- lekarz, ksiądz, prawnik jest tym pierwszym, który konsultuje i rozpoznaje cierpienie bliskich alkoholikowi osób.
Istnieje Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Pracują tam profesjonaliści, którzy mogą nam pomóc w znajdywaniu grup potrzebujących pomocy. Organizują liczne szkolenia dla swoich pracowników i współpracowników. Od nas zależy, czy skontaktujemy się z tą instytucja. Moglibyśmy brać udział w szkoleniach i informować o Al-Anon. My też jesteśmy profesjonalistami.
Przykładowy konspekt mityngu informacyjnego Al-Anon
1. Powitanie przybyłych gości i przedstawienie się. 3 min.
2. Określenie celu spotkania i przekazanie informacji: czym jest wspólnota Al-Anon.
3. Krótki rys historii powstania naszej wspólnoty. 2 min.
4. Omówienie programu Al-Anon . Stopnie, Tradycje, Koncepcje. 10 min.
5. Jak pracujemy w grupie? 5 min.
- obowiązujące zasady
- przydział służb
- realizacja programu.
6. „ Moja droga do przebudzenia”- przedstawienie historii swojego zdrowienia przez spikerów Al-Anon / 1 lub 2 osoby/ 20min.
7. Swobodna dyskusja, wymiana doświadczeń i dodatkowe informacje. 10 min.
8. Zakończenie spotkania i podsumowanie.
9. Udostępnienie wizytówek, spisów mityngów. Ewentualne rozmowy indywidualne. 10 min.
Wskazanym jest aby każde spotkanie było odnotowane. /sporządzenie krótkiej notatki/.
Spostrzeżenia, uwagi i wnioski z pracy w Komitecie.
1. Niesiemy posłanie z potrzeby serca i to jest warunek do pozyskiwania chętnych osób do współpracy.
2. Zdobywamy doświadczenie i odnajdujemy porozumienie w rozmowie ze środowiskami zawodowymi.
3. Ważna jest współpraca z AA na etapie poszukiwania kontaktów i metod docierania do poszczególnych grup zawodowych.
4. Pozyskujemy umiejętność słuchania innych i szanujemy konstruktywną krytykę podczas pracy.
5. Ustawiczne i umiejętne szukanie „ złotego środka” pomiędzy despotyzmem a niepewnością i niekonsekwencją w pracy na poziomie współpracy z ludźmi.
6. Nie jesteśmy doskonali, jednak praca w służbach pozwala nam rozwijać nasze służby i rozwijać się osobiście.
Pożegnaliśmy się Modlitwą o Pogodę Ducha.
W sprawozdaniu wykorzystano fragmenty tekstu przygotowane przez Anię.
Fragmenty wypowiedzi uczestników warsztatów.
Sprawozdanie sporządziła:
Magda, sekretarz Rady Regionu
10 kwiecień 2010 rok.